لالایی برای دختر مرده
نام نویسنده
صفحات
ناشر افق
سال نشر
«لالایی برای دختر مرده» تجربه خواندن رمانی را با چهار راوی به شما می‏دهد: من، مینا، زهره و میرزا جعفرخان. داستان با راوی من شروع می‌شود: استاد دانشگاهی به نام آقای مجید ناصری. او موضوع مقاله‌اش را دنبال می‌کند؛ یعنی ماجرای فروخته‌شدن دختران قوچان. به سبب کنجکاوی، آن را تا آخر ادامه می‏دهد و اسناد تاریخی مرتبط را در کتابخانه‏ای در عشق‏آباد پیدا می‌کند که حاوی گزارش میرزا جعفرخان منشی‏باشی است. مینا، دختر مجید و زهره، دوست مینا، راوی‏های دوم و سوم هستند که در خانواده‏ای متفاوت و با سطح فرهنگ پایین زندگی می‏کنند. راوی چهارم، خودِ میرزا جعفرخان است. فصل‏های مربوط به این راوی به زمان گذشته برمی‏گردد و شیرینی خاص خود را دارد. «لالایی برای دختران مرده» از زبان دختران و درباره خودِ دختران است. درباره مسائل و مشکلاتشان در زمان گذشته و حال.